ATEİSTİN HİDAYETİ

Ateist efendilerden biri birgün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. '' Evrim ne güzellikler yaraıyor'' diye düşünüp ( neuzubillah! ) mest oluyormuş. 

Birden arkasında kocaman bir kocaoğlan belirmiş ve onu kovalamaya başlamış. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış. Tam vurmaya hazırlanırken adam ''TANRIM!!!'' diye bağırmış. Bir anda zaman durmuş, ayı dönmüş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş. Orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi adamın üzerine parlamış. 

Çok derinden gelen ilahi bir ses adama : '' Yıllarca O'na ,nanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda yardım etmesini mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulu mu saymalı? demiş. 

Adam utanç içinde : '' Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama belki ayı dindar biri haline getirilebilir.'' demiş. 

Ses : ''Peki'' diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş. Nehir tekrar akmaya başlamış. Herşey eski haline dönmüş. Kocaoğlan pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe doğru çevirmiş, ve konuşmaya başlamış : '' Tanrım, senin için oruç tuttum, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun verdiğin nimetlere! ''