|
TAMAH
Birisinin bir
koçu vardı, boynuna ip bağlamış, tuttuğu ucundan çekerek götürüyordu
otlaktan. Hırsız hissettirmeden yaklaştı arkadan, ipi kesti, koçla
uzaklaştı oradan. Adam olanlardan habersiz devam ederken yoluna,
gayrı ihtiyari döndü baktı arkasına...
- Aman
Allah’ım!.. Koçum... koçum yoktur, kaybolmuş.. Ne yapacağım ben
şimdi?.. Diye dövünmeye, sağa, sola koşarak aramaya başladı.
Nafile!.. Yoktu hiç bir yerlerde.. Bitap düşene kadar,
bakmadığı yer kalmadı. Ümidi kesti, artık
bulamayacağına iyice
kanaat getirmişti ki, kuyu başında kendisi gibi dövünen bir adam
gördü.
- Gitti, gitti
cânım paracıklarım. Tamı tamına 100 altınım vardı kesemde. Kova ile
su çıkarıyordum ki kuyudan, kaydı, aktı gitti kuşağımın arasından!..
Ne yaparım ben şimdi, nerelere giderim, kimlere anlatırım derdimi?..
Diye feryat ediyor, göz ucu ile de geleni takip ediyor, ne tepki
vereceğini merak ediyordu.
Yaklaştı koçu
çalınan:
- Duydum bütün
anlattıklarını. Kaderdeşim, duydum da üzüldüm haline, adeta kendi
üzüntümü unuttum. Yıldızlar bugün hırsızlardan yana her
halde.
- Ne oldu,
senin başına ne geldi?.. Anlat ta birlikte dertlenelim.. Belki Allah
bir çıkış yolu gösterir ikimize de!..
Anlattı;
koçunun nasıl kaybolduğunu, aramadık yer bırakamadığını, kalbindeki
yanmanın git gide artmakta olduğunu...
- "Aptal,
ahmak adam. Daha ipin kesilerek çalındığının farkında bile değil!..
Zaten böylelerine mal da gerekmez. Olan, azabını artırmaktan başka
ne işe yarar ki? İyi yapmışım!.. Şimdi planın ikinci kısmına
geçmeliyim!.. " diye düşündü hırsız ve:
- Eğer kuyuya
inip; düşen kesemi çıkarırsan, yüz altınımın beşte birini sana
veririm, dedi.
Koçu çalınanın
gözleri parladı, sevinçten ne yapacağını şaşırdı...
- Tabii, tabi
inerim. Ne olacak insanlık öldü mü?. Hem bu işten ikimiz de kârlı
çıkacağız. Sen kesene kavuşurken, ben de kaybettiğim koç yerine bir
deve kazanmış olacağım, dedi...
Soyundu, çıkan elbiselerini
kenara bıraktı, inmeye başladı kuyunun içine. Hırsız elbiseleri
alarak uzaklaşırken oradan, kıs kıs gülüyordu!..
Tedbir ona
denir ki selamete ulaştırsın!..
İnsana tamah taununu getirecek
tedbire; tedbir denmez!...
Tamah huyu, fitneden ibaret bir
hırsızdır ama, hayal gibi her an bir surete bürünür!.. Onun hilesini
Allah’tan başka kimse bilmez, Allah’a firar et de o alçaktan
kurtul!...
Mesnevi:6.Cilt-Sayfa:40-41 |
